Tarihi çok eskiye dayanan Genç İlçesi ve doğu bölgelerinde eskiden kullanılan geleneksek kıyafetler yerini çoğalan mağazalarla birlikte hazır giyimlere bıraktı. Yeni yetişen nesiller artık kumaş alıp dikmek yerine mağazalarda hazır giyime yöneliyor. Bu işi yapan toptancılar, terziler ve dikim evleri ise büyük oranda etkileniyor. Türkiye'de Petrol fiyatlarının yüksek olması nedeniyle üretimi yapılmayan geleneksel kıyafetlerin kumaşları Güney Kore gibi dış ülkelerden dolar üzerine alınıyor. Doların son zamanlarda yükselmesi ise, işi etkileyen farklı bir etken. 53 yıldır bu işi yapan Şahabettin Tartar, Terziliğin geçmişte çok iyi ve parası olan meslekler arasında yer aldığını belirterek hazır giyimin yaygınlaşmaya başlamasıyla elbise diktirenlerin sayısının da azaldığını söyledi.
Terzicilik mesleğinin eski önemini neredeyse tamamen yitirdiğini kaydeden Tartar, “Eskiden üç günde diktiğimizi şimdi iki ayda dikemiyoruz. Günlerce iş yapmadığımız zamanlar oluyor. Terzicilik mesleği çok zor durumda. Hünerli ellerin becerisinin ürünü, kişiye özel elbisenin kalitesinin, hazır giyimle karşılaştırılması yanlış bir tutumdur. Diktiğimiz elbisenin kaliteli olmasının yanı sıra telası, kumaşı ve astarı bile çok farklı ve daha uzun ömürlü. Bu nedenle hazır elbise ile kıyaslanamaz” dedi.
YIRTIK, SÖKÜK VE DARALTMALARLA UĞRAŞIYORUZ”
Tüm olumsuzluklara karşın ayakta durma mücadelesi verdiklerini kaydeden ve iş olmaması nedeniyle gelen yırtık, sökük ve daraltmalar ile uğraştıklarını anlatan Tartar, “Artık, terzilerde yeni giysi dikilmiyor. Daha çok daraltma tadilatı yapıyoruz”
